close
تبلیغات در اینترنت
والدین و نوجوانان
وب سایت پودمان کار و فناوری

خبرنامه


آمار سایت

  • افراد آنلاین : 1
  • بازديد امروز : 48
  • بازديد ديروز : 369
  • آي پي امروز : 7
  • آي پي ديروز : 56
  • ورودی امروز گوگل : 0
  • ورودی گوگل دیروز : 17
  • بازديد هفته : 697
  • بازدید ماه : 3,322
  • بازدید سال : 24,525
  • كل بازديدها : 393,223
  • ای پی شما : 54.226.209.201
  • مرورگر شما :
  • سیستم عامل :
  • كل کاربران : 139
  • كل مطالب : 91
  • كل نظرات : 48
  • امروز : چهارشنبه 30 آبان 1397

اطلاعات کاربری

عضو شويد
فراموشی رمز عبور؟

نام کاربری :
رمز عبور :


عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

پیوندهای مفید


تقویم سایت

آخرین عناوین


* پسر 17 ساله ام که فرزند سوم است به برادرها و پدرش احترام نمي گذارد. درس را رها کرده است و شب ها دير به خانه مي آيد. بسيار عصبي است، حرف نمي زند و روز به روز از ما دورتر مي شود. چه کنم؟

*پسري 17 ساله دارم. 2 سال است، ترک تحصيل کرده است و هيچ شغلي هم ندارد. همه وقتش را جلوي تلويزيون يا بيرون خانه، پيش دوستانش مي گذراند. براي آينده اش نگرانم. لطفا راهنمايي ام کنيد.

دکتر هادي صدري، روان شناس و مشاور خانواده- نوجوانان گاهي با احترام نگذاشتن به بزرگ ترهاي شان و پرخاشگري مي خواهند توجه ديگران را به خود جلب کنند و چون به دنبال استقلال طلبي و کسب احساس پذيرفته شدن در خانواده هستند حتي گاهي به دليل نرسيدن به خواسته هاي خويش، دست به کارهاي نامناسب و به دور از شان خانواده مي زنند.

روابط والدين الگويي براي نوجوان

پدر و مادرها بايد توجه داشته باشند که الگوهاي ارتباطي بين آن ها، مي تواند الگويي موثر براي فرزندان باشد؛ به طور مثال بي احترامي کردن پدر و مادر به يکديگر، بي اعتبار کردن، تخريب شخصيت يکديگر، رفتارهاي پرخاشگرانه کلامي و غير کلامي، سلطه جويي و کنترل بي اندازه، قهر کردن و زورگويي، تبعيض و تهديد کردن از جمله الگوهاي ارتباطي ناسالم والدين نسبت به هم محسوب مي شود. با توجه به نکات ذکر شده، والدين براي تعامل بهتر با نوجوان شان بايد با او محترمانه صحبت کنند و در گفت و گو با نوجوان شان، آرامش و متانت خود را حفظ کنند.

فرمول «پيام من»

يکي از بهترين و کاربردي ترين واکنش ها در برابر رفتارهاي نامناسب نوجوانان استفاده از فرمول «پيام من» است. فرمول «پيام من» سه بخش دارد:

1 - بگوييد چه اتفاقي در حال وقوع است

2 - بگوييد چه احساسي داريد

3 - توضيح دهيد که چرا چنين احساسي داريد

به طور مثال اگر فرزندتان دير به خانه مي آيد، مي توانيد از قانون «پيام من» استفاده و اين طور با او صحبت کنيد:

(۱) وقتي تو دير به منزل مي آيي، (۲) من احساس ترس و نگراني مي کنم (۳) چون نمي دانم کجا هستي؟

جالب است که بدانيد با استفاده از قانون «پيام من» شما به راحتي مي توانيد احساسات تان را به نوجوان تان منتقل کنيد. همچنين در پيام من، شما هيچ فردي را ملامت نمي کنيد و بيشتر روي نتيجه کاري که نوجوان انجام داده، متمرکز مي شويد نه خود کاري که انجام داده است.

هم نقاط ضعف، هم نقاط قوت

يک نکته بسيار مهم و قابل تذکر به والدين هم اين است که بايد نوجوان شان را به خاطر رفتارهاي خوبش تشويق کنند و هميشه به فکر تنبيه او نباشند. تذکر مدام اشتباهات باعث دلسردي نوجوان مي شود. نوجوان تان را دوست بداريد و او را همان طور که هست قبول و باور داشته باشيد. نقاط ضعف و قوت نوجوان تان را بايد با هم در نظر بگيريد و به آن ها اين دلگرمي را بدهيد که انتظار ايده آل بودن و بدون نقص بودن را از آن ها نداريد.

تشويق به جاي تمجيد

توصيه مي شود که در رفتار با نوجوانان، بيشتر از زبان «تشويق» استفاده شود تا زبان «تمجيد». فرض کنيد که نوجوانتان در مسابقه اي شرکت کرده است؛ جملاتي که شما در خط پايان مسابقه به نوجوان تان مي گوييد، تمجيد است و آن چه در خلال مسابقه مي گوييد تشويق. تشويق نوجوانان به آن ها ياد مي دهد که قدر خصوصيات ويژه خود را بدانند، احساس لياقت کنند، به آن چه که هستند ببالند و به داشتن پدر و مادري که مشوق آن ها هستند، دلگرم شوند. والدين براي افزايش ارزشمندي و عزت نفس نوجوان شان بايد ابتدا آن ها را همان گونه که هستند، بپذيرند، به آن ها عشق بورزند و محبت کنند و در آن ها احساس لياقت و شايستگي ايجاد کنند. همچنين والدين بهتر است به جاي انتقادهاي غيراصولي، سرزنش، تنبيه بدني و تهديد، از حمايت، اعتماد، گفت وگو و تشويق براي حل تعارضات در رفتار با نوجوان شان استفاده کنند.

هراس از اثبات استقلال

بعضي از نوجوانان به واسطه ضعف و وابستگي هايي که به خانواده شان دارند، تا حدودي از نشان دادن و اثبات استقلال خود به خانواده شان هراس دارند. اين هراس باعث مي شود که او تا حدي به والدينش اتکا کند اما گاهي هم افکار و عقايد آن ها را نپذيرد که اين يک امر طبيعي است. او با اين نپذيرفتن ها، از مستقل شدن از والدين اطمينان حاصل مي کند و در واقع به يکي از نيازهاي ضروري دوره نوجواني پاسخ مي دهد. اين که گاهي نوجوانان رفتار مناسبي با اعضاي خانواده ندارند به اين دليل نيست که آن ها اعتقادات و نظرات خانواده شان را فراموش کرده، يا سر لجبازي افتاده اند، بلکه آن ها به دنبال تثبيت شخصيت خود هستند هرچند به نظرات خودشان هم اعتماد کاملي ندارند.

نصيحت به وسيله نظرخواهي

اگر پدر و مادري بخواهند فرزندشان را نصيحت کنند، بايد به يک نکته مهم توجه ويژه اي داشته باشند. والدين بايد نصيحت را به گونه اي محترمانه بيان کنند و از نوجوان شان بخواهند که درباره اين نصيحت، رفتارها و ديدگاه هايش توضيحاتي ارائه دهد. والدين فراموش نکنند که فرزندان شان در دوره نوجواني در حال محک زدن استعدادها و توانايي هاي شان هستند؛ بنابراين بايد مشوق آن ها بود و به هيچ وجه آن ها را مسخره نکرد.

به نوجوان تان بگوييد دوستت دارم

شايان ذکر است که والدين بايد به رفتارهاي شان دقت ويژه اي داشته باشند و بررسي کنند که هر رفتاري که اکنون انجام مي دهند، آن ها را به نوجوان شان نزديک مي کند يا فاصله آن ها را از يکديگر بيشتر مي کند. والدين بايد صبور و به آينده اميدوار باشند و گفتن جملات محبت آميزي مانند دوستت دارم به نوجوان شان را فراموش نکنند حتي اگر نوجوان شان آن را جدي تلقي نکند.